beste trouwe lezers,

de laatste tijd zijn ook wij, net als iedereen in NL, gewoon aan het werk. Momenteel is het rustig aan het front waarop we bijzondere dingen meemaken, dus vandaar dat het mogelijk even kan duren voordat er weer een smeuig (met twee puntjes op de i) op onze weblog komt. Natuurlijk houden we individueel mensen wel op de hoogte middels persoonlijke mail. Dus als het je te lang duurt voordat je iets van ons hoort en je wilt meer wilt weten over hoe het met ons gaat, kruip achter je toetsenbord en mail ons! Natuurlijk laten we dan Z.S.M. van ons horen.

Bedenk maar zo dat het vroeger (de tijd voor internet) ook zo was. Geen bericht, goed bericht.. dus maak je vooral geen zorgen!

Groetjes en tot mails

Nana & Dick

Soms lachen we er enorm omx85 soms kunnen we wel onze schoenen opvreten van frustratie. Maar zelfs als we de schoen op hebben, dan alsnog lachen we maar weer want frustratie brengt je helemaal geen stap verder!

In NL is het op dit moment carnaval, maar hier is het elke dag carnaval. Zo zijn er dagelijks zo veel voorvallen te beschrijven die in NL zeer ongewoon worden beschouwd. Ik bedoel.. wanneer heb jij je voor het laatst bij de kapper gezeten en kwam er een kwijlende koe voorbij slenteren?!?! NOU?!? Nee, dat maak je niet mee in NL, daarvoor moet je echt in India zijn! Hier maak je van alles mee.. aan de lopende band. Wat zeg je? Oh, je wilt meer van dit soort voorbeeldjes. Nou dat kan! OK, komen zex85

Voorbeeldje 1.

Wanneer is voor het laatst bij jou in huis de stroom uitgevallen? Hier gebeurd het routinematig dagelijks 2x ! Exe9n keer gaat x92s ochtends om 09.00u gaat de stroom eraf tot 10.30u en x92s middags nog een keertje van 14.00u tot 15.30u. Dit met als gevolg dat we x92s ochtends voordat we naar kantoor gaan, we onze tanden staan te poetsen in een aardedonkere badkamer. Laatst had ik (D), tijdens de middag powercut, tijdens het richten van mijn hoognodige plas toch wat licht nodig. Dus ik dacht slim te zijn dmv een kaarsje op het waterreservoir te zetten, zodat ik mijn handen vrij kon hebben voor het noodzakelijke richtwerk. Afijn, werk gedaan, handen gewassen en weer van het koppie thee genieten. Toen we een half uur later wat geluiden van de badkamer hoorden komen, ging Nana even kijken en kwam met een hevige schrik tot de ontdekking dat het (LET OP!) plastieken waterreservoir in brand stond!! Het resultaat kun je op de foto in het fotoboek zien. Altijd leuk voor later..

Voorbeeldje 2.

Internet. Om met het thuisfront af en toe te kunnen bellen hebben we internet nodig. Op dit manier kunnen we voordelig Skypen. In NL bel je de KPN -of een andere provider- op en wordt het hardware binnen enkele dagen gexefnstalleerd (op afstand) en dan heb je internet. Hier is dat iets moeilijker. Zowiezo met die dagelijkse powercuts, is er gedurende die tijd geen internet natuurlijk. Maar om het goed.. nee anders geformuleerd.. x91enigszins werkbaarx92 gexefnstalleerd te krijgen zijn we hier xe9xe9n volle week dagelijks elke avond mee bezig geweest en in die tijd ook nog 1 volle werkdag met vier technische mensen hard aan het werk!! En nog is het bijna elke dag even bellen met de TD van onze provider omdat de connectie weer eens wegvalt. Ze kennen inmiddels onze stem en weten direct ons huisnummer en klimmen hier letterlijk de boom in voor ons. Want in de boom die voor ons huis staat hangt een grote box van waaruit de internetverbindingen voor dit stadsgedeelte verdeeld worden!! Vanuit die boom gaan allemaal draden naar verschillende huizen en zo ook ons appartementje. Dus als het een keer hard waaitx85 weet jij wie wij vaak aan de lijn hebben. De man van de TD en niet het niet thuisfront!!

Zo genoeg leedvermaak voor jullie. De volgende keer weer nieuwe verhaaltjes van DickieDick en Nananatuurlijk.

Een oproep van ons voor iedereen: voor degene die Skype nog niet hebben.. svp downloaden via Skype.com. Daarmee kunnen we gratis live met elkaar praten/bellen via de computer. Ons adres is: dickennana

En voor degene die ons hier direct op ons mobiel willen bellen of smsen.. dat mag natuurlijk ook.. ons mobiele nummer is +91 (voor India) en dan 9873023325

Houdt svp in ieder geval rekening met het tijdsverschil van ongeveer 4,5 uur. 12.00u NL tijd is 16.30u hier.

tot de volgende keer maar weer!

groeten D&N

Daily Delhi life

Ook wij zitten na dik vier weken alweer helemaal in het dagelijkse leven; wel even wat anders dan reizen. Zo moest er een net pak komen voor de network borrels en terwijl ik voor de spiegel stond miste ik toch wat. Het pak was prachtig maar het hoofd doorboven, daar moest nog wat aan gesleuteld worden. Op naar de drogist voor een pak haarverf. Het is Dick gelukt om mij anderhalf jaar lang met ongeverfde haar te laten rondlopen maar nu was het toch echt tijd voor een x93expatx94 kleur. En daar blijft het natuurlijk niet bij; bij een nieuw kleurtje hoort ook nieuwe make-up en dan ook meteen goed; YSL! Ik begon weer helemaal in x93the moodx94 te geraken en bedacht dat ik best kanwennen aan het leven hier. Door alle vriendelijkheid van de buren (altijd fijn om een ander de schuld te geven) begonnen er weer de eerste tekens van overtollig vet te verschijnen; tijd voor een sportschool. Samen met Ajay en Dick, want die konden ook wel wat oefening gebruiken, gingen we op zoek. Vlak bij ons huis was een erg mooie sportschool met alles erop en eraan. De contributie was dan ook vergelijkbaar met die in NL wat voor hier een fortuin is. Wij op zoek naar een andere sportschool die lang niet zo leuk waren. (en een sportschool moet leuk zijn want sporten is niet leuk). Dus wij weer terug naar de eerste; daar bleek dat er ook een sauna, jacuzzi en stoombad was en een speciale aanbieding. Niet verder denken, creditkaart door de gleuf halen en genieten. Dat er buiten mensen dood gaan daar denken we dan maar even niet aan. Na rustig een uurtje gesport te hebben (langzaam opbouwen) was het dan toch echt tijd voor een rondje sauna. Handdoekje, slippertjes, drankje; voor alles wordt gezorgd. HEERLIJK!!!

Voor de mensen (lees mannen) die dit teveel vrouwengeleuter vinden, blijf lezen want er komt ook nog een verhaal over AUTOx92S en Indiase logica.

Gisteren reden we in de auto van Ajay naar een eetafspraak in een echt restaurant. Op het einde van de weg waar we rijden staat er een boom waarom heen geasfalteerd is (zie je vaker hier). Dick stopt netjes voor de boom omdat er een tegenligger de hoek om komt. Helaas neemt de bestuurder de bocht iets te krap en rijd zo onze zijkant binnen. Over verzekeringen en papieren wordt hier al helemaal niet gepraat maar deze chauffeur was boos omdat er krassen in zijn auto waren. Dat hij tegen een stilstaande auto aanreed deed niet terzake. En daarbij was hij verbaasd dat wij ons druk maakte om een complete laklaag die van onze auto was. Ajay kwam erbij en die reageerde ook heel laconiek (een schatje maar hij blijft toch een Indier) dus er zat weinig anders op dan elkaar de handen te schudden en weer verder te rijden. Het restaurant was prachtig, het eten heerlijk en we waren in leuk gezeldschap. Eind goed al goed, nu nog op zoek naar een internetprovider.

Wordt vervolgd.

Vanuit New Delhi willen we iedereen een FANTASTISCH, gezond, gelukkig, voorspoedig, krachtig, fulfilled, succesvol 2007 toe wensen!! Dat al je wensen werkelijkheid mogen worden en dat alle cosmische energie je mag ondersteunen op de momenten dat je het nodig hebt.

Hxe9xe9xe9xe9xe9l veel liefs!

Dick & Nana

aangezien het hier 4,5 uur eerder nieuwjaar is dan in NL… zijn we jullie lekker een beetje voor!!

lijken alweer drie maanden.

In ons blok op de begaande grond wonen een broer en zus uit Syrie. Hij spreekt wat Engels en haar geef ik Engelse les (dus dan weet je haar nivo). Erg aardig en erg gastvrij; het is onmogelijk om naar buiten te gaan zonder eten en drinken te hebben gekregen. Op de eerste verdieping woont de familie waarvan we huren. Vader, moeder, drie zusters en een broer; wonende op dezelfde oppervlakte als Dick en ik. Ook hier kunnen we niet echt de deur passeren zonder goedendag te zeggen en thee te drinken. Alleen de jongste dochter spreekt wat Engels maar ondanks de taalbarriere lachen we veel samen ook al weten we niet precies wat er gezegd wordt. Een lieve familie die zeer behulpzaam is met alles. Zo hebben we sinds kort een echte douche met een warmwater boiler. Heeerlijk!! En een hangtoilet met een doorspoel systeem. (Tweede kerstdag kwamen ze met zx92n allen een kado brengen; een foeilelijke klok, erg schattig). Op de tweede verdieping woont Ajay. Erg zorgzaam en lief; altijd in voor een praatje of thee. We hebben zoveel geluk met het plekje waar we wonen; het voelt een beetje als een tweede familie. Op de derde verdieping wonen wij; ook een erg leuk stel maar iets meer gesteld op hun privacy. Het voordeel is dat we x93buitenlandsx94 zijn dus alles wat raar is wordt getolereerd onder die noemer.

Ajay heeft een goede vriendin (Minu) waarvan haar man ook werkt in ons kantoor. Hij verzorgd x93Yogic Vacationsx94 een onderdeel wat speciale vakanties in Noord- India verzorgd. Hier hebben wij op zich niet zo heel veel mee te doen. Ook Minu is een warm mens. Laatst wilden we haar en Samir (haar man) uitnodigen om te komen eten. Het verhaal wat Ajay ons toen vertelde was zo bizarx85. In India is het de gewoonte dat een vrouw op het moment dat ze trouwt bij haar schoonfamilie gaat wonen. En dit geeft in veel families problemen en stress. Minu bijvoorbeeld mag van haar schoonmoeder geen vrienden of verwanten uitnodigen in het huis. Minu en Samir zijn nu voor 12 jaar getrouwd wat dus wil zeggen dat ze al die tijd niemand heeft mogen zien, niet eens haar eigen familie!. Ze mag het huis uit, maar alleen op bepaalde tijden en niet samen met haar man. Op allerlei mogelijke manieren maakt moeders haar het leven zuur en manlief durft niet tegen moeders in te gaan. Als je Minu ziet kun je je dit niet voorstellen; goed opgeleid, slim, voorkomend etc. Dit hele verhaal is vanuit onze optiek bijna niet te bevatten. Natuurlijk hebben we deze verhalen al vaker gehoord in India, maar om hier nu van zo dichtbij mee geconfronteerd te worden is toch iets anders.

Ook op kantoor gaat het er iets anders aan toe dan gewend. Momenteel zijn we op zoek naar iemand die ons kan helpen met contacten leggen, telefonische afspraken etc. Een persoon die x93bodyx94 heeft en met kritiek kan omgaan. Maar al die meisjes zijn zo timide met x93yes sirx94 en x93no sirx94. Aan de andere kant kost een salaris dan ook drie keer niets; 180 euro voor een zesdaagse werkweek van negen tot zes. Ook al ben ik hier niet voor het geld; het zou toch fijn zijn als ik iets hoger op de payroll kan komen te staan?

We zijn weer terug in de bewoonde wereld.

Wat een belevenis om een maand lang in een prachtige maar vooral vredige atmosfeer van een internationaal vermaard klooster te mogen leven! Elke dag leven x93naar de belx94. Dat betekent zoveel als dat je niet weet hoe laat het is maar je weet.. als de persoon met de klinkende bel voorbij komt lopen.. dan is het tijd voor de volgende fase van de dag. Die fase kan een teaching zijn of een meditatiesessie of (en daar keken we altijd naar uit) eten!

Het voelde (naar rato, want een Club Med kost vxe9xe9l meer Rupees) echt alsof we in een resort waren met alle faciliteiten en het enige wat we hoefden te doen was genieten van wat ons geboden werd. Heerlijk! Echt een aanrader om eens te doen wanneer je echt los wil komen van het dagelijkse bestaan, ipv een vakantie aan/op het strand.

Tijdens de maand was er een speciale periode van 12 dagen die de Mahayana Precepts werd genoemd.; een soort van vasten. Zox92n dag begon om 05.00u om 42 prosternaties (voluit op de grond gaan liggen) om alle Boeddhax92s te eren. Daarna een verklaring van een half uur afleggen waarin we beloofden toevlucht te nemen in de Boeddha, de Darma en de Sangha. Als beloning kregen we een kopje niet-te-drinken-melkthee waarna de eerste meditatiesessie van een uur begon. Hierna (het is inmiddels 07.30u) zou normaal ontbijt zijn, maar omdat we aan het vasten waren kregen we helaas niets. We kregen wel tot 09.00u de tijd om volop te gaan genieten van een koude douche (echter.. om de dag want er was onvoldoende water voorradig om iedereen elke dag te laten douchen). 09.00u begon de eerste teaching van de dag en die duurde 2 uur. Daarna mochten we ons botvieren op het buffet. Dat was altijd xe9xe9n van de hoogtepunten van de dag. Niet alleen omdat het heerlijk eten was, het was ook het enige eten van de dag! Daarna vrij tot 14.00u om te genieten van het heerlijke zonnige weer door lekker in de tuin van het klooster een boek te lezen. Dan weer volop aan de slag in de discussiegroepen om vervolgens om 15.30u de tweede teaching van de dag te krijgen. Om 17.00u hadden we de keuze uit normale thee of melkthee dus die keuze was snel gemaakt. Als de thee op was weer snel terug naar de gompa waar alle lessen werden gegeven voor een 2^e meditatiesessie van 1,5 uur. Normaal zou het dan tijd zijn voor het avondeten maar dat werd een kopje warme chocolademelk. Als afsluiter van de dag kregen we tijdens de avond een sessie waarin de grondlegger van de organisatie FPMT, de gerexefncarneerde Lama Zopa Rinpochee. Om je een idee te geven hoe energiek deze man op 60 jarige leeftijd is.. hij slaapt nooit! Het enige wat hij elke nacht doet is van 04.00u tot 06.00u mediteren en voor de rest geeft hij teachings, en zet hij zich (letterlijk) zijn hele leven in voor het Boeddhisme! Ongelooflijk wat een uitstraling die man heeft, echt onvoorstelbaar!

In het begin leek de maand lang te gaan duren maar uiteindelijk is het einde dan toch ineens daar. Wat vliegt de tijd toch altijd, en helemaal als je met leuke dingen bezig bent.

Direct na de cursus zijn we op het vliegtuig gestapt naar New Dehli waar we onze vrienden Ajay & Suruchi verrasten met ons onverwachte onaangekondigde eerdere terugkomst.

Van het vredige en rustige Kopan-klooster naar het hectische en altijd drukke New Dehli. Over een cultuurshock gesproken!!

Mocht je contact met ons willen opnemen of in het kader van de komende Kerstdagen ons iets willen toesturen dan kan dat natuurlijk altijd. Het adres waar je iets naar toe kunt sturen is:

Z Meditation
104, Skipper House,
62-63,  Nehru Place

New Delhi 110019

India

Tel. 0091 11 26472000 of 0091 11 26472001

PS: ook onze mailbox staat weer open.. tot mails?!

Welcome @ Dick and Nana Overland by LandRover
You want this website in english? go to http://babelfish.altavista.com/ (see links) and there you can select this website (http://www.overlandxlandrover.com) to be translated into English -or French- language! Choose the language “Nederlands naar Engels” -if you want English-. Then this website will be in English in a few seconds! As easy as that… and you get a very good idea what about this Dutch website is!
Lots of pleasure and hopefully we hear from you!
PLEASE FEEL FREE AND LOOK AT the link “WAYPOINTS” FOR ALL OUR WAYPOINTS!!

Hier vind je de reisverslagen en updates van onze reis en trips! Regelmatig zullen we foto’s, verslagen en persoonlijke ervaringen op deze weblog plaatsen. Zo kun je een beetje met ons meeleven en op de hoogte blijven over het hoe en wat, de ins and outs van de regios en mensen outthere!

Geniet van alle verhalen! De wat oudere verhalen vind je onder het kopje archief.Onder het archief vind je de links! Via de links kom je bij ons fotoboek, het weer bij ons, de waypoints en andere interessante links naar verschillende websites.

We wensen je heel veel leesplezier en mocht je contact willen opnemen.. klik dan in het bovenste vakje op “mailformulier Dickennana” en daar kun je je naam, jouw emailadres en mailtekst kwijt! Ook kun je onder elke log “reageer” aanklikken en dan kun je je reactie direct plaatsen op de weblog! Hopelijk lezen we snel van je! Via mail of reactie…

Groet je
Nana en Dick

Zoals het heel erg vertrouwd was om terug in NL te zijn, was het bij terugkomst hier in Kathmandu ook direct weer x91bekendx92. We kwamen aan in het donker en terwijl we in onze aftandse taxi zaten naar ons oude vertrouwde x93Souvenir-guesthousex94, was het weer als vanouds af en toe even schrikken als er weer eens een andere weggebruiker zonder verlichting (met lampjes die branden bedoelen we hiermee) de weg overstak. De gaten in de weg, het vuilnis dat overal en nergens lag, verkeersdeelnemers dwars door elkaar krioelendx85 kortom .. we zijn weer terug in een hele andere wereld!

Vergeleken met april/mei toen we hier waren is het nu veel drukker met buitenlandse toeristen en is er heel veel meer bedrijvigheid in de winkels, restaurants en hotels of guesthouses. Fijn voor de locale middenstand en het algemene beeld van Nepal natuurlijk. Andere kant van de medaille is, dat de prijzen veel hoger en veel minder makkelijk onderhandelbaar zijn. Zo zitten wij nu in hetzelfde guesthouse tegen onze oude prijs (gelukkig), terwijl andere gasten ongeveer het dubbele betalen.

Verder is het de afgelopen dagen voor ons een kwestie geweest van voorbereiden op de retraite van 1 maand in het boeddhistische Kopan klooster. De eerste dagen waren we flink verkouden en konden we die tegelijkertijd met de jetlag lekker wegslapen door lang in bed te blijven. Ook wat dvd-tjes kijken en wat flipperen op de laptop zijn deze dagen onze drukste bezigheden. Daarnaast shoppen voor de laatste spullen die we nog nodig hebben (slaapzakken, persoonlijke verzorging, etc.).

Ook wilden we voordat we het klooster in zouden gaan ons Indiase toeristenvisum al graag hebben. Weer lange rijen toeristen voor de poorten van de ambassade en veel creativiteit om zo laat mogelijk aan te komen bij de poorten en toch zo snel mogelijk geholpen te worden. Mensen die vroeg (ongeveer 3 uur voor openingstijd) arriveren en zelf een nummertjessysteem ontwikkelen met handgemaakte briefjes, om deze vervolgens door te geven aan de laatst arriverende die een nummertje krijgt, waarna de procedure zich herhaalt. Mooi om te zien hoe zox92n proces werkt zich ontwikkeld wanneer de ambassade helemaal geen orde organiseert. En ook leuk om te zien hoe creatief er met een gexefmproviseerd systeem omgegaan wordt want wij stonden zonder nummer vooraan. Tja, ons systeem werkt door het geven van enkele roepies aan de poortwacht! Werkt erg goed, hihi!!

Vandaag is de dag dat we ons visum kunnen ophalen, en het lijkt vooralsnog dat de afwijzing van ons businessvisum in NL ons hier geen parten gaat spelen.. maar met Indixebrs weet je het nooit dus we (Nana met name) moeten nog even in spanning afwachten.

Morgen (di 07.11) is het dan echt zover en gaan we eindelijk naar Kopan. Daar waar we naar uitgezien hebben gaat dan eindelijk gebeuren. Misschien hier dan wel verlichting (en nu bedoelen we niet de brandende lampjes)? We zullen het beleven en ervaren. Helaas (of is het juist x93gelukkigx94?!?!) zijn we nagenoeg afgesloten van de buitenwereld. Mochten er toch nog zxe9xe9r dringende zaken zijn om contact met ons op te nemen.. kijk dan op www.kopan-monestary.com (zie ook links) hoe je in contact met ons kunt komen.

Tot ongeveer 10 december zullen we dus niet in staat zijn om mail te beantwoorden. Dus svp wat geduld. Je hoeft je geen zorgen te maken als we even niet reageren.. er wordt goed voor ons gezorgd. denken we..

Weggebracht door Lonneke en uitgezwaaid door Frank, Hendrik, Marieke en Lonneke konden we beginnen aan onze lange reis met bestemming Kathmandu. We waren ruim op tijd zodat ook ik (Nana) relaxed kon zijn, althans dat probeerde ik. In Londen moesten we overstappen en daar wachtte ons een onaangename verrassing; we mochten maar 1 stuks handbagage meenemen en alles wat vloeibaar was moest ingeleverd worden. Dus ook deodorant,tandpasta, mascara, water en lenzenvloeistof! Hier bleek al hoe verwesterd we waren in de twee maanden NL. We konden geen afstand doen! De enige oplossing was alles in 1 tas te proppen wat mee mocht en de andere tas met verboden spullen opnieuw in te checken. Dit nam ruim anderhalf uur in beslag, maar dat hadden we er voor over. Na de security check konden we de deo en tandpasta opnieuw kopen! (over verspilling gesproken, hele containers lagen vol met weggegooide spullen). Het vliegtuig naar Muscat had wat vertraging dus we hadden alle tijd om te shoppen. Voorheen was dat Chanel en Yves, nu kwam ik niet veel verder dan de goedkoopste tandpasta en deo. Toen ik met losse Eurox92s wilde betalen ging dat helaas niet, alleen papiergeld werd aangenomen. Het echte reisgevoel was er weer; een avondje geen tandenpoetsen en niet teveel door de neus ademenx85 Het vliegtuig was heerlijk luxe met kussentje, dekentje en een zakje met oogklep en sokken. Met ieder een eigen videoscherm kon de reis echt beginnen. Na heerlijk geslapen te hebben hadden we een tussenstop in Muscat. Vreemd om weer gesluierde vrouwen te zien en mannen in jurken. Na wederom een vertraging vlogen we richting Kathmandu. Het vliegtuig was niet helemaal vol zodat we lekker konden slapen. We kwamen laat aan en werden door de taxi naar het ons bekende souvenir guesthouse gebracht, waar Madan de eigenaar niet kon geloven dat we er weer waren, en ook nog zonder auto!? Tjaa, klein pijnpuntje. De volgende ochtend werden we om drie uur wakker, hoezo jetlag! Allebei ziek en verkouden. Gelukkig hebben we alle tijd om bij te komen en uit te rusten voordat in Kopan de wekker om zes uur gaat.

PS: in NL was er in het nieuws dat er hier een bus het ravijn ingereden was. Dat klopt. Gezien het feit dat wij dit typen… zaten wij er dus niet in (gelukkig)!

Nana wil wel met de bus naar New Dehli.. overreden jullie haar svp?! Dick wil met het vliegtuig. Sponseren jullie hem svp?

Na heel veel lieve vrienden, kennissen en familie weer te hebben gezien werd het volgens ons wel weer eens tijd om richting Delhi te gaan. Helaas wilde onze meneer Singh van de Indiase ambassade nog niet zo meewerken; het werkvisum liet nog even op zich wachten. Op zich niet zo heel erg want zo konden we een tweede rondje bezoekjes doen met de daarbij behorende etentjes, wijntjes, kaasjes en allerlei andere lekkere dingen. En omdat we dat binnenkort weer allemaal gaan missen genoten we er extra van! Op het moment dat de broeken toch echt te strak gingen zitten hingen wij weer eens aan de lijn bij meneer Singh. Helaas had hij een minder leuke mededeling voor ons; het werkvisum ging niet door. En de rede? "On certain grounds….."? Het blijven Indiers tenslotte.

Toch hebben we besloten om naar Katmandu te gaan. Hier volgen we vanaf 8 november een maand cursus mediteren en Buddhisme. In die maand hebben we geen contact met de buitenwereld dus telefoontjes en mailtjes volgen later. Na Katmandu gaan we naar Delhi. Hoe en wat daar is voor ons ook nog niet heel duidelijk maar dat wijst zich vanzelf.

Morgen vliegen we, we hebben er erg veel zin in. Maar ondanks dat ons verblijf in Nl wat langer heeft geduurd dan gepland hebben we er erg veel plezier gehad. Heerlijk om alle dierbaren weer live te horen en te voelen. We hebben ons bij iedereen heel welkom gevoeld en zijn we in de watten gelegd. Heel erg fijn! Met een extra vermelding voor Jos, de broer van Dick, waar we ruim twee maanden hebben mogen logeren. Echt helemaal super!!

Lieve mensen, tot over…….?